Uzun zamandır işlerimde, iktidarın ikilikler üzerinden kurduğu anlam dünyasını ve bunun hayatlarımızda nasıl içselleştiğini sorguluyorum. Bu sorgulama beni, madun ile iktidar arasındaki bulanık ilişkiye; direniş, itaat ve bağımlılık hâllerine götürüyor. Kadın bedeninden yola çıkarak, toplumsal ve psişik katmanların birbirine karıştığı bir hayal dünyası kuruyorum. Bu dünyada figürler bazen resimden, bazen videodan, bazen de performanstan çıkıyor; birbirine dönüşüyorlar. Benim için önemli olan, farklı mecralar arasında geçişler kurarak yeni bir görme ve düşünme biçimi önermek.
Şüpheli Uzlaşmalar, bu çok katmanlı düşünme biçiminin bir devamı. Sergide, öznenin iktidar karşısında kırılgan ama aynı zamanda dirençli olduğunu, her uzlaşmanın içinde nasıl bir çatışma taşıdığını görünür kılmak istedim. İtaat ile direniş arasındaki o belirsiz döngüde, hepimizin içinde yaşadığı müzakere hâline bakıyorum.
Dört videodan oluşan serginin ana eksenini Efendi ile Kölenin Dansı oluşturuyor. Hegel’in “efendi-köle diyalektiği”nden yola çıkan bu operatik videoda, öznenin iktidara bağımlılığını ve ilişkilerdeki güç oyunlarını, iç dünyamızdaki gölgelerden geçerek anlatıyorum. Tabiiyetin Sahnelenmesi alternatif başlığı da adını buradan alıyor: Bireysel olanla toplumsal olanın birbirine karıştığı bir alanı sahneye taşımak istedim.
Tek Beden Altında adlı video performans ise Japon bunraku kukla tiyatrosundan esinleniyor. Burada beden ile kimlik, kuklacı ile kukla, canlı ile cansız arasındaki sınırların nasıl bulanıklaştığını araştırıyorum. Kostümle performansçının kurduğu gerilimli ilişki, benim için hem bir yüzleşme hem de bedene dair yeni bir özgürlük arayışı.
Sergide ayrıca 2019 Venedik Bienali’nde Türkiye Pavyonu’nda gösterilen Denizaltı-Balina ve Tevekkül videoları da yer alıyor. Bu iki iş, kapatılma ve sınırlandırılma hâllerine odaklanıyor. İçerisi ile dışarısı arasındaki geçişlerde, sıkışmışlığın içinde yeni bir duygu alanı arıyorum. Şüpheli Uzlaşmalar, iktidarın içimize işlemiş o eski oyunlarına yeniden bakma çabası. Belki de hepimiz, bu görünmez dansın bir yerindeyiz; kimi zaman efendi, kimi zaman köle olarak. Ben bu sergiyle, o dansın içindeki sessiz ama ısrarlı müzakere alanlarını göstermek istedim.
Fotoğraflayan: Nazlı Erdemirel